Allener

Sommige dagen zijn allener dan andere. Ik heb het opgezocht, het woord bestaat echt. Het geeft ook goed weer wat ik op zo’n dag voel. Dat heeft ook niks te maken met de afspraken die ik heb of met de dingen die ik moet doen. Het is een soort leegte die in mijn ziel kruipt en die maakt dat er een kilheid in mijn botten komt. Op die dagen begrijp ik dat mensen die alleen wonen de verwarming een graadje hoger zetten. Je krijgt de neiging je dikke sokken aan te doen en bovenop de kachel te gaan zitten. Maar het helpt niet, de kou komt van binnenuit.

Op die dagen moet Stef een heel eind mee gaan wandelen. Hij wordt van zijn warme vacht afgehaald en hup, naar buiten. Mijn handen diep in mijn zakken, kraag omhoog en lopen. Stef vindt dat op zich niet erg. Zoals gebruikelijk loopt hij mijn route drie keer. Heerlijk om een hondje te zijn. Toch is Stef op zo’n dag veel meer troost dan die kleine man beseft. Onwillekeurig krijg ik toch meer energie van zijn enthousiasme. Ook de frisse lucht doet goed, het waait toch de mistflarden uit mijn hoofd.

Weer thuis doe ik dan mijn best om de draad weer op te pakken en te proberen positief in het leven te staan. Meestal gaat dat dan ook wel een stuk beter, zo’n wandeling doet goed, hoe slecht het weer ook is. Natuurlijk moet ik wel zorgen dat ik eerder bij de deur ben dan Stef. Die viezerik banjert overal doorheen en loopt met een grote boog om de handdoek in de garage heen. “Pootjes schoonmaken Stef”, nee, dat is niet zijn favoriete bezigheid. Maar om te voorkomen dat het in huis gaat kraken als je door de kamer loopt, moet er toch flink gepoetst worden.

Meestal ga ik dan even aan tafel zitten. Even helemaal niks. Straks ga ik weer aan de slag maar nu wil ik even voor me uit staren. En dan hoor ik de stem van mijn maatje stil in mijn hoofd. “Kom op Mach, jij kunt alles.” Nee hoor, lang niet alles, maar ik doe mijn best.

5 gedachtes over “Allener

  1. Mooi omschreven.

    Mijn oppashondje dwingt mij ook om een frisse neus, doorwaaid hoofd en nieuwe energie op te zoeken.
    Mijn verwarming staat meestal uit. Precies zoals jij dat omschrijft; het gaat om de warmte van binnenuit.

    Bemoedigende groet,

    Like

  2. Het gemis dat opspeelt,
    heelt niet.
    Het is meer het verdriet
    dat hij je plots zo achterliet.
    Onbegrijpelijk en medogenloos hard
    hakt deze scheiding erin.

    Het besef dat hij nu toch bij jou is, maar dan ongemerkt,
    maakt dat jij dit gemis verwerkt.
    Gewend raakt aan een nadrukkelijk ‘anders’, langzaamaan,
    het besef van zijn aanwezigheid gewaar wordend met ’n traan.
    Met dankbaarheid voor jullie jarenlang samenzijn…
    Allener, maar dan fijn.

    Like

  3. Zeer goed omschreven. Die innerlijke leegte, de pijn, het ongewilde alleen zijn. Het maatje deels ietsjes verzacht door de viervoeter die je ook bij de les houdt. Maar o jee wat doet het zeer. Ik wens je oprecht alle sterkte in de hoop dat je op enig moment de juiste verdoving krijgt en de eigen benen weer voelt….

    Like

  4. Zo herkenbaar. En zo fijn dat je trouwe maatje en viervoeter Stef dan zo’n troost kan en wil bieden. Zonder tegenstand en juist met enthousiasme.
    Heel veel sterkte en probeer van en met elkaar te genieten van de mooie en kleine dingen tijdens jullie wandelingen.
    Groet,
    Frans

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.