Ochtend

foto van Andrea Stokkermans-Snijders.

In mijn vakantie toch wel mijn favoriete tijdstip van de dag, de ochtend. Lekker buiten, koffie er bij. En dan luisteren. Want het is nog stil, het enige dat je hoort zijn de vogels die al druk in de weer zijn en het water van de rivier die langs ons plekje stroomt. De andere campinggasten zijn of nog niet wakker of nog stil.

Op een warme dag als deze ligt Stef al vroeg op zijn kussen. Soms verhuist hij even naar een plekje in de zon maar na een paar minuten is hij weer terug. Onder de tafel, lekker in de schaduw. Hij snapt dat hij zich niet te druk moet maken, dat is niet goed met deze temperatuur.

Een hommel zoemt rond en roodborstjes hippen nieuwsgierig tussen de takken die Stef heeft verzameld bij onze stookton. Het is een hele berg want het is al weken onverantwoord om een vuur te maken. Stef heeft daar geen boodschap aan, hij vist de rivier leeg en brengt stokken mee die zo lang zijn dat hij er amper mee kan manoeuvreren.

Ik schenk nog een beker koffie in en hoor hoe mijn maatje uit bed stapt. Ook hij is in de ochtend niet van de lawaaierige. Samen drinken we koffie en kijken we hoe alles ontwaakt. Stef komt eens kijken en gaat tussen de benen van zijn baasje zitten. Hij kijkt mee. Langzaam begint de dag.

Alles lijkt een versnelling terug geschakeld te zijn. Dat moet wel, de zon brandt al vroeg. “Wil je nog koffie?”

Heerlijk als je ook samen stil kunt zijn.

 

 

Zomerkleding

flower-399409_1920

Een camping is doorgaans niet de plaats om er op zijn modieust uit te zien. In tegendeel, kleding moet comfortabel zijn, tegen een stootje kunnen en bij voorkeur moet je niet direct kunnen zien dat je net een hond met modderpoten op schoot hebt gehad. Een stevige spijkerbroek voldoet daarom eigenlijk het best. Natuurlijk zijn er temperaturen die rechtvaardigen dat je je steekt in een wat luchtiger omhulsel. Bij voorkeur de hele zomer, maar dat is vaak een ijdele wens. Hoewel, dit jaar hebben we toch zeker nog niks te klagen gehad.

Veel mensen, en de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dit dan toch ook vaak Nederlanders zijn, denken dat een hoge temperatuur een rechtvaardiging is voor het dragen van spullen waarvan een stylist waarschijnlijk denkt dat het regelrecht uit de zak van Max komt. Vrouwen dragen te korte rokken, te korte broeken en te strakke topjes. Mannen hullen zich in korte broeken met een streepje, gecombineerd met shirts met een schreeuwend, en dus vloekend, printje. En dan afgemaakt met opgetrokken sokken, soms zelfs gestoken in sandalen.

En het hoeft helemaal niet volgens de laatste mode. Mijn maatje is ook van het kaliber lekker makkelijk. Maar hij heeft toch wel het besef dat het “moet matchen”. Tenslotte is hij lang genoeg met zijn twee nichtjes op pad geweest. Iedere miskleun werd door de dames genadeloos afgestraft. Zelfs de door hem voor de gelegenheid aangeschafte Björn Borg short kon de goedkeuring niet direct wegdragen.  

Het ligt aan mij hoor. Ik ben niet meer van het type “iedere zichzelf respecterende vrouw draagt te allen tijde kousen”, maar een beetje aandacht voor hoe je eruit ziet, dat lijkt me toch wel het minste. Ik kan me niet voorstellen dat een linnen blouse zo warm is dat je die niet kunt velen op je blote huid.

Maar het gaat altijd zo van het ene uiterste naar het andere. Als het wat fris is, zijn de ANWB-echtparen, gehuld in eendere Human Nature-jassen en afritsbroeken niet van de lucht. En als het dan wat warmer wordt, zie je die zelfde echtparen paraderen in hun beige korte broek en dito hemd. Heel bijzonder.

Een kennis had om die reden een vreselijke hekel aan de zomer. Zij kon niet wachten tot het weer herfst werd. Zo erg ben ik niet, ik kan enorm genieten van de zomer met zijn heerlijke lange avonden. Alleen niet van het gebrek aan smaak wat daar vaak mee gepaard gaat.