De voorraad weer op peil gebracht

Mijn schoonmoeder vond mij niet direct een goede huisvrouw. En eerlijk is eerlijk, als je de ouderwetse standaarden bekeek, was ik dat ook niet. Mijn linnenkast was een rommeltje, natuurlijk had ik voldoende handdoeken en theedoeken maar niet dat ik niet iedere week moest wassen. Mijn schoonmoeder kon geloof ik wel een maand zonder een keer naar de wasmand te kijken. Niet dat ze dat deed, ook op dat gebied was haar huishouden altijd keurig op orde. Alles netjes gevouwen op kleur en grootte in de kast.

Ik geloof wel dat dit een generatiedingetje was. Mijn moeder heeft nog handdoeken in de linnenkast liggen die stammen uit de eerste jaren van haar huwelijk. En dat is toch al weer een tijdje geleden. Wij plagen haar er wel eens mee. Ze ondergaat dat goedmoedig en wijst er fijntjes op dat wij, haar dochters, dat straks erven. Nou gaan wij er van uit dat mijn moeder 120 jaar oud wordt, dus dat duurt gelukkig nog even.

Wat de generatie van onze ouders ook belangrijk vond, was een goed gevulde voorraadkast. Toen wij mijn schoonouders gingen verhuizen van hun eengezinswoning naar een senioren-appartement, vond ik in de grote kelderkast doosjes van Honig met een logo dat ik niet kende. Zo oud was het al. Conserven die al vijf jaar over de datum waren, we hebben heel wat weg gegooid. De koelkast was ook altijd goed gevuld. Ook later, toen mijn schoonvader alleen achter bleef, zorgde hij altijd voor een uitgebreide voorraad. Waar mijn koelkast aan het einde van de week wel wat gaten vertoont, zag die van hem er altijd goed gevuld uit. Als hij ’s avonds ergens trek in had, was er altijd wel een stukje kaas of worst voor handen. Mijn wekelijkse boodschappenexercitie met hem zorgde altijd weer voor veel vermaak.

Omdat twee van mijn zussen altijd voor de boodschappen van mijn moeder zorgen, heb ik me eigenlijk nooit gerealiseerd hoe dat bij haar was. Natuurlijk kom je tijdens een bezoekje niks te kort maar ik heb me nooit afgevraagd of zij ook weken vooruit kan. Tot laatst, mijn zus die belast is met “de grote boodschappen” was geblesseerd. Ze vroeg me of ik een keer voor haar wilde invallen. Nou, geen enkel probleem natuurlijk. Ik haalde mijn moeder op en samen togen we naar de Appie. Ik heb mijn ogen uitgekeken maar me ook kostelijk vermaakt. Mijn moeder houdt van lekker eten, dat heb ik wel gezien. Ze krijgt ook veel koffievisite en bij koffie hoort een koekje. Dus daarvan gingen ook verschillende pakjes in de kar. Toen ik bij de kassa de berg spullen overzag, realiseerde ik me dat mijn maatje en ik daar twee weken van kunnen eten. Met zijn tweeën.

4 gedachtes over “De voorraad weer op peil gebracht

  1. Herkenbaar gedrag bij hen die de oorlog zelf hebben meegemaakt of wellicht van de ouders gehoord hebben wat gebrek aan eten en drinken kan veroorzaken. Wij kopen nu ook ruim in, maar bewaren het niet te lang uiteraard. Vaak rijden we voor een deel van die inkopen naar Duitsland. Maar helaas, dat is nu even lastig en dus teren we in op de voorraden. En die raken wel op… Tijd dat Frau Merkel de grenzen weer eens open zet…

    Like

  2. Bijna 24/7 zijn er fysieke winkels open.
    Aangevuld met 24/7 zijn er webshops beschikbaar.
    Bezorgen dezelfde dag of binnen 24 uur.
    Voorraad beheer is in mijn ogen bijna Middeleeuws geworden.
    Mag ik dan kiezen voor het gebruik maken van de nieuwste Technologische innovaties???
    Waarbij ik zeker ook een nostalgische blik heb op oude gewoontes en rituelen die sommige mensen niet los kunnen laten.
    Optimistische groet,
    Stille groet,

    Like

  3. Mijn filosofie: Je kan iets eten uit de voorraadkast of koelkast als het 1. Niet raar ruikt. 2. Het er niet heel anders uitziet. 3. het smaakt zoals je verwacht had. Mijn kinderen gruwen daarvan maar ja, die kennen de tijd zonder koelkast niet. Die hebben niet geleerd om de verse melk eerst te koken of van de laatste sneetjes oud brood een voedzaam papje te maken. Alles fris en vers maar ik kook toch nog wel mooi die aardappel met uitlopers. Ziet er goed uit, ruikt niet raar en smaakt lekker.

    Geliked door 1 persoon

  4. En toch hè… ik droom van linnenkasten met stapeltjes keukenlinnen en lakens, keurig gestreken en gestapeld en dan van die lintjes erom.
    Praktijk is dat het dekbedovertrek 2 weken over het traphek hangt te ‘drogen’ en daarna meteen op bed gaat. Niks stapeltjes en lintjes. Maar een mens moet wat te dromen hebben 😂

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.