Het wordt echt steeds ongezelliger in huis. Waar eerst meubels stonden, verschijnen nu verhuisdozen. En echt, die blinken niet uit in warmte en huiselijkheid. Maar het is voor een goed doel. Dit huis is niet langer een thuis, maar een tussenstation. Waar ooit een bank stond waarop eindeloze avonden werden doorgebracht, gaapt nu een lege plek. De foto’s zijn in een grote krat gestopt, veilig ingepakt. Het kantoor, dat altijd net iets te rommelig was, is leeg, op een paar verdwaalde dozen tegen de muur na.

Het is een vreemd proces, dat langzaam afscheid nemen. Niet in één keer de deur dichttrekken, maar stukje bij beetje het leven uit je huis halen. Alles wat ooit gezellig was, zit steeds meer zorgvuldig verpakt in kartonnen dozen. Gelabeld, gestapeld en klaar voor een nieuw begin. Maar in dit huis laten ze een behoorlijke leegte achter.

Het geluid in huis is anders. Hol. Elk woord echoot een beetje, alsof het huis zelf ook afscheid neemt. Zelfs de geur is veranderd. Waar het ooit rook naar koffie en gezelligheid, hangt nu die typische, ondefinieerbare geur van stof en karton. Ik loop rond en herken alles, maar tegelijk ook niks meer.

En toch zit er iets moois in. Want tussen de kale muren en de halflege kamers door kiert ook een voorzichtige glimlach. Dit is niet alleen een einde, maar ook een nieuw begin. Elk opgeruimd meubelstuk, elke ingepakte doos brengt me dichter bij iets nieuws. Een nieuw huis, nieuwe indeling, een nieuwe start.

Het gevoel van ontheemding is er zeker. Alsof ik even nergens echt hoor. Niet meer hier, maar ook nog niet daar. Maar het hoort erbij, bij deze overgangsfase. Het is de brug tussen wat was en wat komt.

Dus ja, het is met een lach en een traan. Een traan om wat we achterlaten, om de herinneringen die in deze muren blijven hangen. Maar ook een lach om alles wat nog moet komen. Want hoe leeg dit huis nu ook voelt, ergens anders staat al een deur op een kier. Hij is nog niet geschilderd, de schilder heeft hem al twee keer weer kaal geschuurd omdat hij niet tevreden was, maar het wordt onze nieuwe voordeur.