Smartphone

iphone-410311_1280

Je ziet ze toch nog regelmatig voorbij komen. Bestuurders in hun auto met hun telefoon aan hun oor. En het zijn vaak echt niet de kleine “goedkope” autootjes, vaak zijn het de duurdere Mercedessen of Audi’s. Ik vraag me dan altijd af of die mensen hun laatste cent hebben uitgegeven aan die glanzende bolide en geen geld meer over hadden voor een simpele carkit. Zo duur hoeft dat toch niet te zijn. Of zou het stoer zijn,” kijk mij eens, ik kan best een bekeuring betalen.” Je merkt het ook altijd aan hun rijgedrag, ze verminderen ineens hun vaart en gaan achter een andere auto of vrachtwagen hangen. Of hebben ineens meer ruimte nodig dan alleen hun eigen rijstrook. Heel bijzonder. Ik ben niet zo belangrijk, ik word niet zo vaak gebeld, maar ik heb wel een handsfree carkit. Gewoon, omdat ik een boete zonde vind van mijn geld.

De smartphone lijkt toch steeds meer een onlosmakelijk geheel te vormen met de mens. Ik persoonlijk ken niemand die er geen bezit. Als je door de stad loopt, moet je slalommen om de op hun beeldscherm turende meute te ontwijken. Ik snap niet waarom je dan nog door de stad loopt. Eigenlijk kunnen die mensen beter thuis blijven, dan kunnen ze rustig zitten tijdens het appen en swipen. Het hele idee van shoppen gaat er toch aan op die manier.

Het meest bijzondere vind ik de stelletjes die gezellig samen op een terrasje zitten. Drankje, schaaltje olijven en smartphone. Ze praten niet met elkaar maar loeren constant naar hun schermpje. Zouden ze elkaar appjes sturen, vraag ik me dan af.

“Zeg schat, wil jij nog een drankje?”

“Ja lekker, doe maar.”

“Dan zal ik de ober even roepen.”

Het liefst zouden ze de bestelling ook nog telefonisch doorgeven. Ik denk dat er een moment komt waarop dat kan, ik weet het bijna zeker. Dan hoeven ze helemaal niet meer te praten.

Ik heb ook een smartphone. Ik gebruik hem vaak en inderdaad nog het minste om te bellen. Ik app, check Social Media, gebruik apps die het mogelijk maken van afstand de verwarming van mijn huis hoger of lager te zetten, ik ben echt wel een fan. Het ding zal alleen nooit een vervanging kunnen zijn van het plezier wat je kunt hebben met een groep vrienden op een terrasje in de zon. De onderwerpen hoeven helemaal niet hoogdravend te zijn, eigenlijk liever niet. Wat gaat er boven het lachen om gewone alledaagse dingen. Gelukkig is daar nog steeds geen app voor uitgevonden.

 

 

 

 

4 gedachtes over “Smartphone

  1. Mijn smartphone zorgt voor contact met de sociale media. Maar vooral zorgt hij voor nieuwsgaring. Ik lees geen kranten meer (nieuws van gisteren) maar volg de vele nieuwssites in buiten- en binnenland. Binnen 5 minuten na een feit op de hoogte. Ik volg een app met overvliegende vliegtuigen, ik heb contact via Whatsapp met vrienden en relaties in binnen- en buitenland. Maar als ik op een terras zit is het ding in de broekzak te vinden. Of dient als camera. Want als ik een functie handig vind, dan toch wel dat je geweldige foto’s kunt maken met die dingen. Maar in 1-op-1-contact ben ik erg sociaal hoor., En kwek er op los. Moet wel als communicator/verhalenverteller…..:)

    • Meneer de meninggever, mij is opgevallen zolang ik de blog lees nooit een mening van je hoor enkel weer een verhaal van jezelf, een reactie is bedoeld om je mening te geven over een blog die een ander geschreven heeft niet om weer over jezelf te vertellen.

      • Beste meneer Huub, bij toeval werd ik er door een andere meelezer op gewezen dat deze reactie hier werd neergezet. IK miste hem. Maar snap hem niet zo goed. Ik geef altijd inhoudelijk reacties. Nooit ‘vind ik leuk’ of ‘helemaal met je eens’. Ik noem dat echt ingaan op de inhoud. vanuit je zelf uiteraard. Pas als je iemand echt en persoonlijk kent valt er iets te onderschrijven. Dus kennelijk snap ik na 13 jaar intensief bloggen het fenomeen nog steeds niet. Jammer, maar helaas. Mocht Machteld mijn reacties niet op op prijs stellen neem ik aan dat ze me zonder bezwaren buiten de deur zet. En verder bent u, meneer Huub, van harte welkom uw commentaar te geven op alles wat ik zoal oreer. Al zijn dat dat veelal wel mijn ervaringen, observaties en meningen….De kern van mijnbloggeschiedenis….Met democratische groet…

  2. Stef, ik begrijp je. Vakantie is zó vermoeiend 🙂 We moeten inderdaad alles in de gaten houden en wordt het gewaardeerd? Welnee! Vernederend aan een riempje meegesleurd worden de camping over. Pfffff. Het is dat ze ook zo lief kunnen zijn, die mensen, maar anders…. 🙂

    Groeten van je lotgenoot
    SCOTTY

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.