Zappen

television-remote-control-525705_1920.jpg

Zo, alles opgeruimd, koffie gezet. Een avond waarop ik me heb voorgenomen niets te doen en eens lekker voor de televisie te gaan zitten. Even verstand op nul en kijken. Dus ik vraag mijn maatje “wat er op is”. Van het aanbod dat die overvloed aan zenders ons biedt word ik direct narrig. Je kunt kiezen tussen verschrikkelijke bak- en kookprogramma’s, diverse vreselijke hulpprogramma’s, met steeds dezelfde deskundigen.

De talentenjachten zijn niet van de lucht. Blijkbaar kijken we graag naar mensen die zichzelf voor schut zetten maar vinden we het ook leuk om BN’ers nerveus te zien ronddraaien. Iedereen moet kunnen zingen tegenwoordig. Of kunnen dansen, dat is ook erg modern.

En wat te denken van mensen die denken dat ze zonder enige voorbereiding en met een minimaal budget een bouwval kunnen opknappen of een restaurant kunnen beginnen in een varkensstal. En dan nog liefst in een land waarvan zij de taal niet machtig zijn en zonder zich ook maar een moment te hebben verdiept in de regels van dat land. En in, nog veel belangrijker, de cultuur van dat land. Wij zijn Nederlanders, dat gaat ons wel lukken, toch. Gewoon een zak geld mee en arrogant kijken.

De verbazing op hun gezichten is wonderbaarlijk als blijkt dat het allemaal niet lukt. Het leek een eitje, toch. En daar moet ik dan naar kijken. Het brengt me alleen plaatsvervangende schaamte, verder niets.

En om nou voor de zestiende keer naar de documentaire “Mission Impossible” te kijken, dat gaat me ook een beetje ver. Er is wel filmaanbod, maar dat aanbod is al jaren hetzelfde, helaas. En waarom moet ik kijken naar mensen die in hun Adam- of Eva-kostuum daten? Wat voegt het toe? Ach, zo kan ik wel even doorgaan. Amerikaanse crime-series met een politiekorps waar je alleen maar wordt aangenomen als je heel mooi bent en als vrouw op enorme stiletto’s je werk kunt doen. In een witte broek liefst, die zelfs op een vuilnisbelt smetteloos schoon blijft.

Soms lijkt het wel of sommige programma’s echt alleen maar zijn gemaakt om de intelligentie van de kijker te beledigen.

Oké, er zijn er thema-zenders, maar als ik een avondje vermaak zoek, zijn dat ook niet precies de plaatsen die ik zoek. Dus val ik met een zucht terug op een oude verslaving, Britse detectives. Niet altijd even spannend maar wel altijd leuk om naar te kijken. De moorden worden in stijl gepleegd, zonder al te veel getoond geweld. Anderen vinden de series misschien oubollig, voor mij is het toch een avondje ontspannend kijken. Waarom zoek ik eigenlijk verder?

 

3 reacties op ‘Zappen

  1. En zo heb ik weer helemaal helder op mijn netvlies staan waarom ik – op af en toe een journaal of een halve voetbalwedstrijd na – nooit meer tv kijk. Zonde van mijn tijd.

  2. Als kind had ik al niets met tv. Nu kijk ik vrijwel ook nooit, tenzij Man en ik een serie op Netflix willen zien. En Britse detectives? Heerlijk, die mogen van ons ook zo nu en dan, hoewel het kijken daarnaar alweer lang geleden is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.