Iedereen kent het wel, van die dagen dat je denkt, ik had in mijn bed moeten blijven. Ik had er een te pakken hoor. Al een beetje laat, geklungeld met een cracker die in stukjes brak, hondjes die in de weg liepen, stond ik bij mijn auto. Helemaal beslagen. Dus ik zette mijn tassen op de passagiersstoel en pakte mijn raamtrekkertje. Nog van mijn maatje geweest, vroeger was het een professioneel stukje gereedschap. Nu had mijn onhandigheid het rubber danig geteisterd. Maar, ik vind dat het ding nog prima zijn werk doet. Dus ik duwde het portier dicht om de ramen aan de buitenkant schoon te maken.

‘Klik.’

Hè, ging de auto nou op slot? Dat kan toch helemaal niet. Mijn autosleutel zit in mijn tas en die staat binnen, op de stoel. Maar toch, de auto sloot zichzelf hermetisch af en ik stond buiten. Zonder autosleutel, zonder huissleutel en zonder telefoon. Met mijn raamtrekkertje. Maar ja, daar doe je dan ook weinig mee.

Gelukkig was mijn buurvrouw thuis en zo lief om ’s morgens heel vroeg de deur open te doen. Dus met de reservesleutel van het huis kon ik de reservesleutel van de auto pakken en kon ik toch op weg.

Een voorbode.

Want bij de ontvangst van onze training bleek dat er nog een gezelschap binnenkwam. Zij hadden een ruimte gereserveerd die niet te reserveren was. Omdat wij die al in gebruik hadden voor onze training. Maar ja, waar laat je dan zo gauw dertig mensen. Enfin, met een beetje passen en meten, kwamen we daar ook wel uit. Pff, gelukkig, de dag kon beginnen.

Maar toen kwam nog het ergste. Wat is er erger voor een trainingsinstituut dan een klas vol cursisten, helemaal klaar voor de dag, en nergens een trainer te bekennen. Dat is een ware nachtmerrie. En het overkwam ons. Een misverstand. Dat gebeurt soms. En dan moet je door het stof. Nederig je excuses aanbieden en de groep verzoeken toch maar weer naar huis te gaan. Met de belofte dat we de dag opnieuw gaan plannen.

Wat een dag. Ik wilde acuut naar huis. Sommige dagen moet je heel snel vergeten. Mijn auto wordt nagekeken en de cursisten krijgen de eerstvolgende keer dat ze bij ons zijn extra aandacht. En ik kruip vanavond gewoon vroeg in mijn bed. Morgen weer een dag.