Ik begin ze al te kennen. Zij mij niet, ik word iedere keer weer enthousiast begroet en uitgebreid bekeken. Maar ik weet al wie er regelmatig aan de grote tafel zitten. De rijzige man die denk ik nog jonger is dan ik, het oude kleine dametje dat steevast gekleed gaat als Roodkapje. Ik probeer de oude brompot dan ook altijd te bewegen mee koffie te gaan drinken. En eerlijk gezegd, dat lukt ook altijd. Ik denk dat hij het zelf ook gezellig vindt maar dat hij voor de vorm net doet of hij het niet naar zijn zin heeft. Het is nu eenmaal een lastige oude man en dat houdt hij zelf ook graag in stand.

Laatst zaten we er weer. Ik had koffie gezet, ik zwart en hij twee scheppen suiker en een scheut melk, en we zaten aan de grote tafel in de huiskamer. Twee oude dames zaten te knikkebollen en een andere zat aan een laat ontbijt. De beker met tabletten vormde het grootste gedeelte van haar ontbijt, een gevolg van oud worden, denk ik. Op een gegeven moment kwam er een vrolijke man de kamer binnen stappen. Hij groette iedereen joviaal en werd ook op zijn beurt door iedereen begroet.

‘Jij bent een nieuw gezicht!’ De harde ‘g’ viel direct op.

Zo gek is hij dus nog niet, dacht ik oneerbiedig.

‘Ik ben Machteld.’

Hij stak zijn hand uit. Een dikke gouden armband bungelde om zijn pols.

‘Ik ben Cor.’

Tja, het hele plaatje klopte. Ik moest er in mezelf erg om lachen.

‘Kan ik je voorzien van koffie, Cor?’

Dat wilde hij wel. Dus ik liep naar de keuken en schonk voor hem in. Na de eerste slok werd ik nog even teruggestuurd voor wat extra suiker. Ik wachtte op de standaarduitdrukking en werd niet teleurgesteld.

‘Ik ben heel zoet van m’n eigen.’

Ook hij kreeg twee boterhammen, in kleine stukjes gesneden en even later zat hij met smaak te eten.

De omgeving begint te wennen. Ik heb niet meer de neiging om na tien minuten heel hard weg te rennen. Ik begrijp ook steeds beter dat je gewoon mee moet veren. Niet tegenspreken maar gewoon doen alsof het allemaal heel normaal is. Het kost me nog wel moeite maar ik ga het wel leren. En ik weet in ieder geval voor volgende keer hoe Cor zijn koffie drinkt.