Wereldreiziger

Ik ben geen wereldreiziger. Nooit geweest. Niet dat ik niet benieuwd ben naar andere culturen of niet kan genieten van prachtige natuur of interessante gebouwen, zeker wel. Alleen, ik heb een bloedhekel aan het reizen zelf. Als je vliegt, moet je op de meest onmogelijke tijden op zo’n vliegveld zijn. Zeulen met een koffer, wachten, koffie die niet te drinken is. Jakkes. En dan zit je in zo’n vliegtuig, met je knieën tegen je voorganger. Oh, natuurlijk, dat zal in de eerste klas veel beter zijn, maar ik heb in mijn leven alleen nog maar cattle-class gevlogen. Tussen de snurkende mensen, de jengelende kinderen en de stewardessen die echt vreselijk hun best deden maar het ook niet allemaal tegelijk konden. Waardoor er weer mensen gingen klagen. Pfff.

Met de auto dan. Met mijn maatje, ’s morgens om half vijf uit de veren. Bakje koffie en hup, op pad. Om een uur of elf had ik geen benul meer van tijd of plaats en om drie uur ’s middags was ik helemaal hol van binnen. Dan wilde ik ook echt die auto uit. En we stopten heus wel hoor, onderweg. Maar vaak precies op het tijdstip dat er ook een buslading ouden van dagen werd uitgeladen bij het wegrestaurant waar wij wilden eten. Nu was dat niet altijd verkeerd, het heeft me regelmatig inspiratie voor mijn blogs opgeleverd. En ook wel boze reacties van lezers die het begrip “milde spot” niet begrepen. Waarschijnlijk voelden ze zich aangesproken, ik weet het ook niet.

En eerlijk is eerlijk, ik ben ook niet zo’n held dat ik mijn rugzak pak en naar Zuid-Amerika af reis. Ik zou je danken. En dan nooit meer terugkomen zeker. Ik las pas nog een bizar verhaal van een Belgische man die meer dan een jaar vermist was in Peru. Hij was daar in de Corona-pandemie terecht gekomen. Geld kwijt, telefoon kwijt, sprak de taal niet en is eigenlijk gewoon kwijt gelopen. Met bedelen heeft hij zijn kostje kunnen scharrelen en uiteindelijk is hij dan toch bij een of andere instantie aangeland die hem heeft geholpen. Maar dan heb je geluk. Stel voor dat je de jungle in dwaalt en een of ander dier denkt “hee, dat is een lekker hapje”. Ha, in mijn geval zou hij dan natuurlijk wel van een koude kermis zijn thuisgekomen, redelijk op leeftijd en niet heel veel vet op de botten, maar toch. Het zal je maar overkomen. Nee, ik sla even over.

Dus is mijn vakantie echt een periode om tot rust te komen en mijn batterij op te laden. Twee uurtjes rijden, neerstrijken bij een riviertje, heerlijk uit eten of BBQ’en en genieten van een drankje. Ok, het weer kan af en toe roet in het eten gooien. Dat klopt. Maar die keer dat wij door Malaga liepen in de stromende regen dacht ik ook “bah, wat is dit een vieze stad.” En wellicht wordt de transporter uit Star Trek nog eens een keer echt uitgevonden. Dan reis ik zeker overal naar toe. “Beam me up, Scotty!”

5 gedachtes over “Wereldreiziger

  1. En dat leest dan een man die met een zekere droefheid, of misschien moet je het weemoedigheid noemen, er weet van heeft dat hij nog lang niet alles van deze wereld heeft gezien en bovendien weet dat het er ook niet meer van komt. Reizen was voor mij avontuur, indrukken opdoen, culturen ervaren en leren. Maar goed, ik kan ook genieten van mijn wildernistuin waar spontaan een vlier met bloesem zijn/haar standplaats heeft gevonden. Ook geen reiziger. Ik denk dat ik hem/haar ‘Machteld’ ga noemen.

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik ben wel een reiziger. Veel landen en steden gezien, gevlogen, gereisd per trein, met de auto. Het was en is een verrijking. Maar hoewel ik gek ben op vliegtuigen en alles wat er mee van doen heeft, ik verlang niet meer naar het vliegen zelf. Honderden uren in die dingen doorgebracht, vertragingen, stormen, onweer, sneeuw, alles. Genoten van alles waar ik was, ervaring opdoen is best handig soms. Rijden in de auto mijn tweede passie. Maar ritjes van 9-12 uur staan me nog goed bij en daar begin ik nu echt niet meer aan. Na 2 uur is het ook voor mij wel schluss. En die bussen met bejaarden die ‘plaspauzes’ houden zijn mij ook zeer bekend. Maar soms komt er toch weer dat verlangen. Naar nieuwe plekken, naar steden die ik nog zo graag zou bezoeken….wie weet. Nu laat ik het aan vrouwlief. Die spaart alweer voor een grote reis naar een ver land. Ik geef dan slechts mijn verlanglijstje mee….:)

    Like

  3. Heb wel naar hartelust gereisd binnen Europa, nu al even wat jaartjes geleden. Boeit me niet meer zo….. alhoewel die Alpen….
    Tegenwoordig rijen dik om in het vliegtuig te geraken, of rijen dik files. Trekt me niet meer.
    Consequentie: geen hoogdravende verhalen hierover te melden, geen honderd foto’s te tonen, nee gewoon mezelf. Gewoon lekker thuis of eens een dag erop uit, bij uitzondering.
    Lekker om niks te moeten! Zeeën van tijd creëer ik zo.
    “Tijd = geld; hoe meer vrije tijd, des te rijker ik mij voel.”

    Like

  4. Beam me up Scotty 😁.

    Tsja, dan moet ik reageren natuurlijk. Reizen is gewoon niks aan, daar heb je helemaal gelijk in. Maar ergens anders zíjn, dat is toch wel fijn.

    Dat hoeft geen dagreis ver te zijn, maar het mag wel. Als er een later komt en het gaat dan allemaal niet meer zo vanzelf, dan hebben we op 2 uur rijden in elk geval nog een hoop te ontdekken. Reizen is vooruitzien 😁

    Like

Laat een reactie achter op petergortworst Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.