#warm

Warm

/ Machteld Berkelmans / 3 reacties

Pff, het is wel warm hoor. Hij gaat zelfs maar niet in de zon liggen. Kaatje wel natuurlijk, die ligt op het plekje waar hij vroeger altijd lag. Tegen het tuinhuisje, met je buik in de zon. Dat mag ze hoor, voor hem is het nu toch veel te warm. Hij ligt het liefst op de koele tegels in de kamer. Of op het kussen boven, als het vrouwtje zit te werken. Gek toch, vroeger had hij daar eigenlijk nooit last van. Dan hoorde hij het vrouwtje tegen het baasje zeggen dat ze dachten dat hij een beetje gek was. Om zo pal in de zon te gaan liggen. Maar dat was lekker, op de camping in het gras of in het zand.

Nee, stiekem is hij nu wel blij dat hij thuis moet blijven als het vrouwtje met Kaatje gaat lopen tussen de middag. Kaatje is altijd zo enthousiast en dat is toch wel een beetje lastig als het zo warm is. Dan kruipt hij lekker op het grote kussen en wacht tot ze weer thuis zijn. Want hij krijgt dan toch altijd wel snoepjes.

Laatst hadden ze echt een hele grote kauwstok gekregen, allebei. Poeh, hij zag wel dat het een klus zou worden om dat helemaal op te krijgen. Maar, hij was er toch vol goede moed aan begonnen. Kaatje had haar kluif mee naar buiten genomen en was al volop bezig. Het was wel lekker, dat zeker. Kaatje had echt binnen een mum van tijd die hele kluif opgegeten, onvoorstelbaar. Natuurlijk kwam ze toen naast hem liggen om te kijken of hij misschien nog een stukje voor haar overliet. Hmm.

Het vrouwtje was in de keuken en deed de koelkast open. Dat is toch altijd wel interessant dus hij ging daar maar eens kijken. Terwijl hij naast het vrouwtje stond, pikte Kaatje gauw zijn kluif en sjeesde er mee naar buiten. Hij zag het wel. En hij zag dat het vrouwtje het ook gezien had. Die gaf hem gauw een paar stukjes kaas en nam hem mee naar boven.

Weet je, vroeger zou hij echt zijn kluif wel terug zijn gaan halen. En hij weet zeker dat Kaatje hem afgegeven zou hebben. Maar och, hij is ook ooit jong geweest. En het is niet zo erg, die stukjes kaas waren erg lekker. En als hij eerlijk is, voor hem ook wel makkelijker op te eten. Want tja, dat krijg je hè, als je wat ouder wordt.

Wat is het toch warm hè

/ Machteld Berkelmans / 4 reacties

Zo, het was echt warm zeg. Zijn favoriete ochtendplekje tegen het tuinhuisje was eigenlijk na een paar minuten al te warm. In het voorjaar kon hij daar al lekker in de zon liggen maar nu moest hij al snel weer terug naar binnen. Het vrouwtje lachte hem dan uit, hij zag het wel. Want dan ging hij in de hal voor de voordeur liggen, daar tochtte het altijd wel een beetje. Of op de koude tegelvloer aan de voorkant, daar kwam nooit zon, dat was wel lekker. Het vrouwtje ging niet pal in de zon zitten, dat vond ze veel te warm.

Ze gingen tussen de middag ook niet heel ver lopen. En als hij eerlijk was, vond hij dat niet eens heel erg. Zelfs het gras was warm onder zijn voeten. Als hij met het vrouwtje naar kantoor ging, was dat wel een lekker dagje. Daar was het altijd fris. “Airco”, zei het vrouwtje. Geen idee wat ze bedoelde maar dan kon hij wel een dagje lekker bijslapen. Er waren nu toch niet zoveel mensen dus er werd weinig met de bal gespeeld. Dat ze niet naar de behendigheidsclub gingen vond hij wel weer vervelend. Ook al begreep hij het wel.

Maar wat hij wel raar vond met dit weer, was dat veel mensen zoveel kleren uitdeden. Dan liepen ze gewoon met hun kale huid in de zon. Hij had tenminste nog haren om hem te beschermen maar mensen zijn gewoon bijna kaal. Dat kan toch niet fijn zijn. Stel je voor dat je vel verbrandt, dat moet toch zeer doen.

Het was ook niet altijd heel fijn om naar te kijken. Hij was met het vrouwtje op een terrasje geweest en had gezien dat ook het vrouwtje zich verbaasd had. Sommige dingen kun je toch echt maar beter bedekken. Niet dat het vrouwtje er iets over zei, tenslotte mag iedereen doen wat hij zelf graag wil, maar sommige dingen zijn gewoon niet zo heel mooi om te zien. Het rook soms ook niet zo fris. Hij had daar geen last van maar het vrouwtje vond dat soms toch wel een beetje vervelend. Dat had hij wel gezien. Zelf vond hij dat niet erg maar ja, zijn voorkeur voor geuren was heel anders dan die van mensen.

Hij was benieuwd hoe lang het nog zou duren. Op zich was het wel fijn dat het niet regende. Bovendien liepen de mensen dan ook weer te mopperen. Ach, eigenlijk was het ook nooit goed. Helemaal, tenminste.