Als er iets is waar best veel Nederlandse vrouwen goed in zijn, dan is het in nikszeggende kleding dragen en nikszeggende kapsels hebben. We kennen allemaal het ANWB-stel. Ze fietsen naast elkaar en als je hen op de rug ziet, kun je bijna niet zien wie de man en wie de vrouw is. Het kort pittige kapsel, het jack, de driekwart broek. Geen spoortje make-up, geen vrolijke kleuren. Ik vind het verschrikkelijk. Ik besef heus wel dat we allemaal ouder worden en dat de zwaartekracht steeds moeilijker te weerstaan is. Maar dat kan toch nooit een reden zijn om dan maar dertien in een dozijn te worden.

Ik ben geen influencer hoor, ik wil niemand voorschrijven hoe hij of zij er uit moet zien. Maar het is zo zonde. We zijn een beetje doorgeslagen in dat ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg.’ Mensen die zich wel opvallend kleden, worden vaak misprijzend bekeken. Zeker als ze niet meer zo heel jong zijn

‘Moet je dat zien, die denkt zeker dat ze nog heel wat is.’

Eigenlijk is het gewoon pure jaloezie.

Als je wat verder naar het zuiden afreist, en dat begint zelfs al in Vlaanderen, dan zie je mensen die zich kleden op een avondje uit. Daar zie je geen korte broeken in een restaurant. Mensen hebben hun best gedaan om er zo mooi mogelijk uit te zien. Daar kan ik nou van genieten. Want wat sommige Nederlanders dragen als ze uitgaan, het is toch echt een gruwel.

Onlangs waren we op vakantie op Curaçao. Ik heb genoten. Niet alleen van het mooie weer en de relaxte sfeer, hoewel dat ook heerlijk was, maar ook van de manier waarop de vrouwen zich daar bewegen. Jong, oud, mager, wat te zwaar, ze waren allemaal mooi gekleed. Er was aandacht besteed aan hun kapsels, hun nagels waren in orde en vooral, ze waren allemaal trots. Met opgeheven hoofd liepen ze door het leven. Ook daar heb ik van genoten. Daar kunnen wij Nederlandse vrouwen nog heel wat van leren.