Ik heb een hele rare muzieksmaak. Ik hou van Franse muziek, Edith Piaf vind ik geweldig. Maar ik hou ook van symfonische rockmuziek. Het kan mij niet bombastisch genoeg zijn. Toen ik dus de aankondiging zag over de uitvoering van War of the Worlds was ik helemaal enthousiast. Vooral omdat ik ook graag science fiction van voor de Tweede Wereldoorlog lees. En het verhaal van War of the Worlds is natuurlijk al geschreven door H.G. Wells in 1898.

Het verhaal op zich stelt eigenlijk niet zo heel veel voor. De Martians (Marsmannen) vallen de aarde binnen. Specifiek in het Victoriaanse Engeland. Ze gebruiken geavanceerde technologieën, zoals driepoot-robots en warmtestralen, om steden te vernietigen. Het menselijke perspectief komt vooral van de verteller, de journalist, die verslag doet van de paniek, chaos en ondergang van de beschaving.

Maar de muziek, die vind ik geweldig, the Eve of the War, dat helemaal door je heen dreunt. En natuurlijk Forever Autumn. Iedereen die mij kent, weet dat dit nummer voor mij voor altijd verbonden is aan mijn afscheid van Huub.

Dus, we kochten kaartjes en zaten er klaar voor. Boven het grote podium hing de tripod, de machine waarmee de Martians de aarde veroverden. We werden niet teleurgesteld, het spektakel galmde en dreunde, de verteller deed zijn dramatische verhaal, de aarde werd volledig overgenomen door kwaadwillende wezens. De mensheid was verloren.

In de pauze keek ik eens om me heen. Wie vonden dit nou nog meer mooi? Ook dat was een bijzondere gewaarwording. Naast mij zaten een aantal mannen die zo in The Big Bang Theory mee hadden kunnen spelen. Maar er waren ook veel vrouwen met paars en groen haar. ‘Gewone’ mensen, waar ik dan voor het gemak mezelf maar onder schaar, waren er ook. Maar niet zo heel veel. Het was een bonte verzameling van muziekliefhebbers en sci-fi fans.

Jeff Wayne is inmiddels wel een oude man geworden, hij loopt wat krom en wat minder snel maar hij dirigeerde het orkest en de band nog met gezag. Ik weet, er zullen ook mensen zijn die zeggen, ‘koekoek, jij bent gek’, maar ach, iedereen heeft recht op zijn eigen afwijking. En ik heb er van genoten.