
Als je 88 jaar oud bent mogen worden, wordt je wereld wel erg klein. Dat snap ik prima. Dus als mijn moeder iets nieuws moet hebben, neemt ze de gelegenheid te baat om er een dagje uit van te maken. Een nieuwe jas? Eerst lunchen. Een nieuwe lamp?
‘Zullen we gezellig eerst even gaan eten?’
Een winkel bezoeken met mijn moeder groeit altijd uit tot een dagje shoppen. Dat begint al in de ochtend. Ik pik mijn moeder thuis op. Rollator mee. En altijd weer dezelfde mantra.
‘Die kun je inklappen hè.’
‘Ja mam, maar dat hoeft niet bij mijn auto, dat past zo ook.’
Dan samen naar de stad. Meestal gaat mijn jongste zus mee. Naast dat dat gezellig is, is het ook heel praktisch. Zij is veel beter in zorg dan ik. Zij stuurt de rollator van mama ook altijd subtiel de juiste kant uit.
‘We gaan links, mam.’
‘Andere linkse kant.’
‘Zullen we dan maar eerst gaan lunchen?’
De kaart wordt aan een grondig onderzoek onderworpen. Mama ziet niet goed meer dus we lezen gedienstig alle gerechten voor. En even later staat er een bord voor haar waar je met goed fatsoen niet overheen kunt springen. Het eetcafé waar mijn moeder graag naar toe gaat, houdt van royale porties. En een wijntje natuurlijk, dat hoort er bij. Ik kan er zo van genieten. Zelf ben ik halverwege mijn bord klaar met eten maar mijn moeder geniet, babbelt en eet haar hele bordje leeg. Al dan niet met knoeien.
Daarna is het tijd om haar favoriete kledingwinkel weer eens te bezoeken.
‘Ik koop niet zo’n hele dure jas hoor.’
Mijn zus en ik kijken elkaar maar eens aan.
‘Je koopt gewoon een mooie jas, mam, we kijken wat ze hebben.’
‘Ja, maar…’
In de winkel zelf wordt er eigenlijk niet meer naar de prijs gekeken. Gelukkig. Mama kijkt wat ze mooi vindt, vraagt wat wij er van vinden en koopt een mooie jas.
Daarna strijken we nog een keer neer op een terras. Even nog wat drinken en dan naar huis. Ik weet zeker dat mama de rest van de dag op haar gemak in haar stoel zit en nageniet. En ik zak thuis ook al krakend op de bank. Even Stef en Kaatje knuffelen en zelf ook uitrusten. Een dagje winkelen met mama is een behoorlijke uitputtingsslag. Maar wel een hele dankbare.

Geweldig beschreven…..Liefdevol ook….en het plaatje oogt eetlust opwekkend….:)
LikeLike
Ik wens jullie nog heel veel van dit soort uitstapjes!
Optimistische groet,
LikeLike
Heel herkenbaar geschreven. Voor velen een opkikker zo’n dagje uit. Waardevol. Dit besef je pas wanneer je zelf aan huis gekluisterd bent. Beeld jezelf maar eens in, in een dergelijke situatie van immobiliteit. …… “Moeders beste” 😉
LikeLike