Ik ben nooit zo’n echte tuinier geweest. Weinig tijd, weinig interesse. De tuin was aangelegd door een bevriende hovenier en mijn maatje en ik hielden het bij. Als er een plant doodging, kochten we dezelfde terug. Twee keer per jaar kwam en komt een vriendelijke tuinman snoeien en spuiten tegen onkruid. Dat laatste kan niet meer, Kaatje loopt constant met haar snufferd over de grond. Op zoek naar iets dat lekker ruikt. Dus nu giet ik maar azijn. Dat vindt ze in ieder geval stinken. Maar in de loop van de jaren zijn planten verwilderd, doodgegaan, te groot geworden. Tijd dus om actie te ondernemen.

En ik heb ontdekt dat ik bloemen en planten in mijn tuin eigenlijk heel erg leuk vind. Dat is eigenlijk een beetje begonnen in Engeland. Daar kun je sowieso niet om de rozen heen. Ik heb ze inmiddels ook in soorten en maten. Een dieppaarse roos op stam, een gele klimroos, roze rozen in potten. Ik kan er zo van genieten. Ik knip ook trouw alle uitgebloeide rozen weg zodat de plant weer nieuwe bloemen kan gaan maken. Ik had toch nooit gedacht dat ik daar zo van zou kunnen genieten. Het klinkt wel heel oubollig, tuinieren en rozen verzorgen. Maar ik kan er echt van genieten.

De tuinen in Engeland ontploffen zowat van alle kleuren die je ziet. Het lijkt erop alsof de mensen handen vol met bloemzaad random in de tuin hebben gestrooid. ‘Zo, zie maar hoe jullie allemaal gaan groeien.’ Ik weet nog wel dat mijn maatje en ik ooit eens bij mijn zus en zwager kwamen om te vragen of ze meegingen om wat te drinken. Mijn zwager, hij is er helaas ook al lang niet meer, was in de tuin bezig.

‘Wat ben je aan het doen?’

‘Ik ben bloemen aan het zaaien, al dat groen, dat is ook wel wat saai.’

‘Ga je mee?’

‘Zeker.’

Mijn zwager gooide met een zwiep het zaad door de tuin en klopte zijn handen af.

‘Zo, al klaar.’

Ik weet nog dat mijn maatje dat heel bijzonder vond. Hij was meer van de structuur en de rust in de tuin. Ik moest er wel om lachen, het paste ook helemaal bij hem.

Natuurlijk lach ik ook om mezelf. Als ik weer bezig ben met mijn snoeischaar en mijn schepje. Ooit koop ik ook nog eens gebloemde handschoenen, als mijn eigen saaie werkhandschoenen zijn versleten. Al was het alleen maar om in stijl te blijven.