Waldorf en Statler

Als je vertelt dat je vroeger graag naar The Muppet Show keek, verraad je direct weer je leeftijd. Maar ik keek heel graag. Mijn favoriete personages waren Waldorf en Statler. Heerlijk, die twee oude mannetjes die vanaf hun balkon alles bekeken en overal commentaar op leverden. En ‘boeh’ riepen naar iedereen die zich maar op het podium waagde. Ze waren wel eerlijk in hun opmerkingen, ze vonden iedereen slecht.

Soms voel ik me ook een beetje als een van hen. Niet dat ik mezelf oud vind, dat niet. En ik denk dat ik ook best nog redelijk moderne denkbeelden heb. Daar moet je natuurlijk wel mee uitkijken, want dat vind ik zelf. En dat toets ik aan mensen van mijn leeftijd. Wat natuurlijk wel gevaarlijk is. Misschien dat mijn jonge collega’s me achter mijn rug meewarig bekijken en denken “ze kan het allemaal niet meer zo goed volgen, ach gussie.” Maar zo lang ze dat niet tegen me zeggen, leef ik in de vrolijke veronderstelling dat het allemaal nog best meevalt.

En toch gebeuren er dingen die ik niet kan volgen en niet kan begrijpen. Ik denk dat dat nog niet eens zo zeer met leeftijd te maken heeft. Want waarom moet iedereen altijd maar afgefakkeld worden. Mensen maken iets, schrijven iets of doen iets en de hele social media-wereld valt er overheen. Hele verhalen worden geschreven door mensen die anderen hun mening willen opdringen.

Ook zitten ze bij de vele praatprogramma’s die iedere avond ons televisiescherm vervuilen. Altijd weer dezelfde experts, dezelfde zogenaamd kritische mensen. Heerlijk elkaar bevestigen. Want ik snap het wel, de makers van zo’n programma nodigen natuurlijk wel de gasten uit waarvan ze denken dat ze hun standpunt delen. Of waarmee een leuke discussie gevoerd kan worden. Tenslotte wil je je kijkers niet wegjagen. Angela de Jong kan dan nog net. Daar kan het social media-publiek een dag later dan op los. De enigen die redelijk onafhankelijk reageren zijn de mensen van VI. Althans, dat hoor ik, want ik kijk al jaren naar geen enkel praatprogramma meer.

En ik ben niet roomser dan de paus hoor, ik vind ook overal iets van. Maar ik vind mijn mening niet dermate belangrijk dat ik die met de hele wereld wil delen. Ik zit liever op mijn balkon, daar heeft niemand er last van als ik ‘boeh’ roep.

4 gedachtes over “Waldorf en Statler

  1. Ook ik ben een boe-roeper. Ik ik heb daar de juiste leeftijd voor.

    TV-programma’s met experts i.p.v. roeptoeters hebben mijn voorkeur.
    Mijn tv is dan ook jaren geleden uit huis verdwenen.
    Soms schrijf ik op mijn blog boe?

    Stille groet

    Like

  2. Mijn blog heet niet voor niets zoals het heet. Al vele, vele jaren. Maar ik tracht mij zo feitelijk mogelijk te uiten. Maar kan niet laten om te duiden wat fout is aan hen die achter cancel en woke aanhobbelen en minderheidsstandpunten bejubelen. VI vind ik erg aardig omdat men daar redelijk ongezouten meningen oreert die elders zouden leiden tot grote verontwaardiging in de ook door mij verafschuwde kringen. Want laten we wel zijn, we willen allemaal het best voor dit land, onze stad/dorp, onszelf en naasten die ons aangaan. Maar als dat dreigt te worden afgenomen moet je soms in verweer komen. Leuk of niet. En ja, dan vind ik dat mijn mening er toe doet…(:))…..

    Like

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.